Democratie: het Zwitserse model


Zwitserland (Confederation Helvétique) met de huidige landsgrenzen is ontstaan in 1848 na een korte godsdienstoorlog tussen katholieken en protestanten. Het land werd een confederatie, een bondsstaat zonder hoofdstad, met een centrale regering zonder veel macht en 26 kantons met verregaande bevoegdheden. Het inwonertal van het land is 8,4 miljoen, waarvan ongeveer 20% met een andere nationaliteit. Dit betekent dat de autochtone Zwitsers slechts 7 miljoen in getal zijn.

Alvorens u mocht denken dat wij het Zwitserse democratische model hoog ophemelen, toch eerst nog even een paar kanttekeningen. Deze dappere regels schrijven we op, omdat we met een blok beton voor de kop denken dat iedereen het zou moeten weten. Afgezien van het feit dat überhaupt nog iemand geïnteresseerd is in artikelen die niet over prinsesjes en hun nieuwste schoentjes gaan….

Zwitserland ontleent haar bestaansrecht niet alleen aan haar fel verdedigde neutraliteit. Na de pauselijke bul van 1773, die de Jezuïeten sekte verbood, is al veel van de Vaticaanse goudvoorraad naar Zürich gesmokkeld toen deze sekte daar een goed heenkomen zocht. Een deel van die voorraad ging door naar de Britse koloniën in Amerika. Deze voorraden werden gebruikt als onderpand voor het oprichten van banken, waar onder anderen de Bank of New York en de Chase Manhattan Bank uit is ontstaan. Tijdens de Napoleontische oorlogen was de eerste Franse expeditie gericht op de pauselijke staten, waarbij het Vaticaan werd leeggeroofd en de paus gevangen gezet. Ook de resterende goudvoorraden werden naar Zwitserland en elders verhuisd. Een deel van deze voorraad diende als onderpand voor een aantal Zwitserse banken, die de rooftochten van Napoleon financierden. Vandaag de dag is Zwitserland een gigantische goudkluis. In 1930 is de Bank of International Settlements opgericht, de centrale bank van alle Centrale Banken. Deze overkoepelende bank staat in Basel, Zwitserland. Bankdirecteuren van deze bank zijn voor hun leven immuun voor rechtsvervolging. In de Tweede Wereldoorlog werd Bern het centrale draaipunt voor de OSS/CIA in wording.

Samengevat kunnen we dus stellen dat de Zwitserse neutraliteit is gebaseerd op de uitstekend beschermde goudkluizen, het Centrale Bankensysteem en het wereldomvattende netwerk van geheime diensten, waaronder de CIA. Alles gecontroleerd door dezelfde entiteit die verantwoordelijk kan worden gesteld voor de “Spanningsstrategie” en oorlogen. Met het goud wordt de geldpers gecontroleerd en daarmee de gehele wereld. De Zwitsers mogen deze verworvenheden opvatten als een verzekeringspolis. Het is ook niet voor niets dat de “Zwitserse Garde” het Vaticaan bewaakt.

Zoals gezegd is Zwitserland verdeeld in 26 kantons, die de feitelijke macht uitoefenen. De kantons worden bestuurd door volksvergaderingen en referenda. Ieder kanton heeft een eigen grondwet en controleert de rechterlijke macht, de politiediensten, het onderwijs en sociale diensten. Het parlement is dus verantwoordelijk voor alle zaken die de bevolking direct aangaan. De bevolking heeft de zeggenschap over al deze activiteiten.

De centrale overheid heeft daarentegen vrijwel geen macht en behoeft daarom dan ook geen groot ambtelijk apparaat aan te houden om zichzelf in stand te houden, zoals dat bij ons gebeurt. De Zwitserse regering gaat over Defensie, de munteenheid, de Spoorwegen en Buitenlandse Zaken. Een regering bestaat uit vakministers en bij toerbeurt is één van die ministers een jaar lang “President van Zwitserland”.

Het land is geen lid van de Europese Unie, heeft geen last van de EURO en heeft met NATO niets uit te staan.

Het systeem van volksraadpleging gaat uit van “initiatieven”. Deze kunnen van een individuele persoon uitgaan, maar ook van de centrale overheid. De opkomst is veelal laag en dat maakt het de zwakte van het systeem, maar het werkt nog steeds. Het volk bepaalt hoe dan ook en de regering is met handen en voeten gebonden aan de wil van het volk.

Toch is het land door het Centrale Bankensysteem van oudsher niet volledig soeverein te noemen. Dit is mede het gevolg van de “verzekeringspolis” en de import van olie. Bij referendum is al besloten dat kernenergie wordt afgebouwd. Veel, zo niet alle Zwitserse banken zijn in handen van Wall Street en er gebeuren dus monetair veel zaken buiten de competentie van de regering om. Op kantonnaal niveau komt dat niet direct aan de oppervlakte, maar invloed heeft het ongetwijfeld. Zwitsers willen ook graag bij de “International Community” horen.

In de Republiek willen we ook graag een systeem, waarbij de meerderheid beslist. Niet noodzakelijkerwijs op de Zwitserse methode. In onze optiek neemt een regering geen initiatieven, maar voert slechts uit wat in de Nationale Vergadering of bij referendum is besloten. Om te voorkomen dat een lage opkomst, zoals in Zwitserland reden is om het systeem ondemocratisch te vinden, moet er een bepaalde formule worden toegepast, die dat kan elimineren.

JA en NEE (VOOR of TEGEN) stemmers die hun keuze op een stembureau met een rood potlood kenbaar maken, mogen vanwege hun inzet hun stem dubbel tellen. Mensen willen nooit graag verandering, zo leert de ervaring. De thuisblijvers stemmen dus altijd NEE (TEGEN). Het opkomstpercentage is zodoende altijd 100%. Initiatieven voor veranderingen komen altijd vanuit de Gewesten, nooit vanuit het landsbestuur. Politieke groeperingen functioneren alleen op gewestelijk niveau en hebben met het landsbestuur niets uit te staan. De leden van de Nationale Vergadering worden betaald door hun Gewest, niet door de staat, zoals nu. Want dan ben je Rijksambtenaar en dat schept verkeerde verplichtingen. Alle Nederlanders in de Republiek zijn certificaathouder van de Nationale Volksbank, die dient als kadaster, opslagplaats en uitgiftekantoor. Geld lenen gaat zonder rente, maar alles moet worden afgelost, om ervoor te zorgen dat die gelden weer worden vernietigd. Zodoende is er geen inflatie meer. Belastingen worden niet meer geheven, voor iedere economische activiteit moet geld beschikbaar worden gesteld, weer renteloos. De zorg moet coöperatief worden georganiseerd, dat wil zeggen zonder winstoogmerk. Alle Nederlanders bezitten het Nederlandse grondgebied en alles wat onder het maaiveld zit, zodat het van iedereen is en dus van niemand.

Het kan allemaal beter, veel beter.

24 gedachtes over “Democratie: het Zwitserse model

  1. “Alle Nederlanders bezitten het Nederlandse grondgebied en alles wat onder het maaiveld zit, zodat het van iedereen is”
    Nederland behoort inmiddels bij de 10 meest vervuilde landen ter wereld, dus onze kinderen zitten op rozen…..
    Bedankt aan alle vernederlanders met hun slogan: ach het is nou eenmaal zo, je kunt er toch niks aan doen.

    Like

  2. Het kost ons al minstens een eeuw om de rotzooi op te ruimen maar als dat onder eigen beheer gaat, zal iedereen zeker gemotiveerd zijn. Zonder (r)overheid en met een basisinkomen hebben we het paradijs op aarde. Is dit realistisch, ach we mogen toch wel dromen. Een en ander zal toch, ergens in de toekomst, wel gebeuren.

    Like

  3. Zwitsers zijn geen Nederlanders en Nederland heeft veel minder banken dan, de Zwitsers. Die banken hebben inderdaad wel veel in te brengen, maar niet met de dagelijkse gang van zaken van de maatschappij. De bevolking daar kiest in totaal 100 parlementariërs die op hun beurt 6 ministers kiezen en uit die raad van zes worden vier gecommitteerden gekozen die om de beurt een jaar als een soort staatshoofd fungeren. Zit in Zwitserland je iets dwars dat landelijke attentie verdient, dan kun je proberen een referendum te houden om iets te bereiken of juist iets af te schaffen, tegen te houden of te veranderen. Het grootste voordeel met hier is, geen dieven die per jaar 350 miljoen verbrassen op onze kosten. Het mag duidelijk zijn, zien we iets in het Zwitserse systeem, dan zal het terdege naar de Nederlandse situatie moeten aangepast, zéker ook omdat we nu bijna 10 miljoen inwoners meer hebben dan de Zwitsers. Ik zie er wel wat in, want afzetten van de monarchie is mijn grootste wens!

    Like

      • „Nun, natürlich, das Volk will keinen Krieg. Warum sollte auch irgendein armer Landarbeiter im Krieg sein Leben aufs Spiel setzen wollen, wenn das Beste ist, was er dabei herausholen kann, daß er mit heilen Knochen zurückkommt? Natürlich, das einfache Volk will keinen Krieg; weder in Rußland, noch in England, noch in Amerika, und ebenso wenig in Deutschland. Das ist klar.

        Aber schließlich sind es die Führer eines Landes, die die Politik bestimmen, und es ist immer leicht, das Volk zum Mitmachen zu bringen, ob es sich nun um eine Demokratie, eine faschistische Diktatur, um ein Parlament oder eine kommunistische Diktatur handelt. (…)

        Das Volk kann mit oder ohne Stimmrecht immer dazu gebracht werden, den Befehlen der Führer zu folgen. Das ist ganz einfach. Man braucht nichts zu tun, als dem Volk zu sagen, es würde angegriffen, und den Pazifisten ihren Mangel an Patriotismus vorzuwerfen und zu behaupten, sie brächten das Land in Gefahr. Diese Methode funktioniert in jedem Land.“

        (Hermann Göring, 18. April 1946, Nürnberg, abends in seiner Zelle, „achselzuckend“)

        (vgl. G.M. Gilbert, „Nürnberger Tagebuch“, Fischer Frankfurt a. M., 1962, S. 270)

        (Gilbert war ehemaliger Gerichts-Psychologe beim Nürnberger Prozess gegen Hauptkriegsverbrecher)

        Liked by 2 people

        • Met andere woorden: De spreekbuizen (radio, tv, en andere ‘media’) zijn deel van de kwade genii. Immers, die vertellen het ‘nieuws’ rond. Ons verstand wordt tegen onszelf gebruikt! Ergo, als ze je niet kunnen beïnvloeden met woorden, dan zijn ze dus al iets machtelozer, de ‘machtigen’.
          Daarom: wie iets wil doen, die doet al heel wat door de media aan de kant te zetten: weg met die (gééstelijke) gifstrooiers. Makkelijke hè? Iets groots doen door te laten.
          Tja mensen. Spiritualiteit (geestelijk-vermogen) gaat nog eens heel groot worden.

          Liked by 1 persoon

  4. Zeg je niet ja, dan zeg je automatisch nee. M.a.w. je zult en moet hoe dan ook met een systeem mee moeten doen waarbij andere mensen zeggenschap krijgen over jouw leven.

    Is dat niet het kernprobleem? Het geloof dat binnen een gebied van arbitraire grenzen er in een of andere vorm zeggenschap moet zijn over wat mensen binnen dat gebied doen en laten, hoe ze leven enz. En waarom? Omdat er steeds enkele mensen zijn die iets meer willen dan ze in hun eentje voor elkaar kunnen krijgen c.q. kunnen betalen? Omdat ze bang zijn dat realisatie op basis van vrijwilligheid onmogelijk is. Maar in wiens belang is dat dan? De meerderheid in het beste geval?
    Ik vrees dat onze wijze van organiseren altijd shit was en is en ook nooit wat zal worden. In ieder geval niet zolang we met staatsgrenzen en (groepsmaatschappijen) dwang menen te moeten werken.

    Like

    • Het moet zijn:

      “Zeg je niet JA of NEE, dan kies je voor de status quo, je zegt dus automatisch NEE. Dat klopt dan weer wel.

      Ik zie niet in wat een ander over mij heeft te zeggen als is door een stemming in een groep of land ben terecht gekomen. Bij een volgend referendum kan ik best wel weer in een andere groep terecht zijn gekomen. Je denkt nog teveel in de bestaande siuatie die van A tot Z aan ons is opgedrongen, te beginnen bij de geboorte. Maar in deze boze wereld zul je toch enigszins “bewapend” de vrijheid moeten bevechten, zodanig, dat er geen deurwaarder langs komt die belasting komt innen. Je zult eerst alles moeten afschaffen, omdat ons nooit wat is gevraagd.

      “Moeten we allemaal rechts blijven rijden, JA of NEE?”

      De vraag is dan hoe we met de NEE-stemmers omgaan, want ik vrees toch dat dat een minderheidje wordt. In jouw geval moeten ze die keus kunnen maken, in mijn geval zullen ze zich toch bij de meerderheid neer moeten leggen, willen ze aan het verkeer deelnemen. In jouw geval zullen ze herkenbaar moeten zijn zodra ze deur uitstappen, immers ze gaan links rijden en iedereen is vrij om te gaan en staan waar hij wil.

      Dit is een open deur, ik weet het, maar je kunt toch wel een paar gemeenschappelijke noemers vastleggen? We zijn en blijven menselijke wezens. Ik ben faliekant tegen groepsdruk, maar ben voor een samen-leving, met het motto: “Wat ik niet wil dat mij geschiedt, doe ik ook een ander niet”.

      Liked by 2 people

    • Daarom Ambassador, regeer je Zelf. Immers de enige manier om Vrij te kunnen zijn is door de eigen verantwoordelijkheid te nemen over het eigen leven.
      En daar schieten nog steeds de meesten zwaar in te kort.
      Blijven anderen verantwoordelijk maken en houden door te stemmen, door voor een ander te werken, de ander verantwoordelijk te houden voor het eigen levensgeluk.
      En daarmee speelt men de poppenspelers constant in de kaart.
      Het zit erg diep. Ik weet nog dat Admin op deze site met voorstellen kwam de dingen te veranderen, de reacties waren tenenkrommend.
      We hebben nog een erg lange weg te gaan.
      Go your own way…..stay human!

      NG

      Liked by 1 persoon

Uw bijdrage

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.