Varkens-Heintje – wie is dat dan toch?


Op 17 november 1916 verscheen in De Tribune het volgende berichtje naar aanleiding van de vervolging van andere bladen wegens belediging van een import-Duitser die met wagonladingen vol wilde varkens importeerde. De krant vroeg zich af over wie het ging en maakte daardoor nog meer reclame voor het in de grond boren van hun slachtoffer: Varkens-Heintje.


Uit: De Tribune 17 november 1916

Midden in de Eerste Wereld Oorlog, op 12 september 1916, verscheen in het Revolutionair Sociaal Democratische dagblad “De Tribune” een snijdend  artikeltje over het opvullen van totale leegheid van een Duitser die teveel geld had te spenderen.

Varkens-Heintje liet voor de lol wilde zwijnen in oorlogstijd uit zijn Heimat importeren. Terwijl het gewone volk amper de eindjes aan elkaar kon knopen. Iedereen heeft toch ook wel eens van het Aardappeloproer gehoord. De redactie van De Tribune is uiteraard voor de rechter gesleept wegens “beleediging van den Prins en de Minister Posthumus”.  Het merkwaardige is dat de majesteit zelve er buiten werdgehouden, terwijl daar in hetzelfde artikeltje toch ook het een en ander over is gezegd. “…die op haar beurt weer een zwaar loon ontvangt voor heelemaal geen werk -“. De krant is overigens vrijgesproken, evenals alle bladen die het artikel hadden overgenomen en hun afkeuring erover hadden uitgesproken.

Varkens Hentje had een reputatie op te houden, ondanks het feit dat hij was opgepimpt tot vice-admiraal Koninklijke Marine en Voorzitter van het Nederlandsche Roode Kruis. Op 16 september 1916 verschenen er zelfs spotprenten over ’s mans verachtelijke doen en laten, zoals in de Nieuwe Amsterdammer:



De Veluwe afgerasterd voor de prinselijke jacht
Prins Hendrik: – Mijn zwijntjes hebben nu de Veluwsche bosschen. Laat Ons dit boompje voor het Nederlandsche Volk overlaten.

Varkens-Heintje kwam in 1934 te overlijden, naar verluid in zijn “werkvertrek achter zijn bureau”. Prinsen en werken gaan nooit samen. In het harnas gestorven? Naar verluid had hij het leven gelaten tijdens een bordeelbezoek en vervolgens haastig door lakeien naar zijn kantoor gesleept en achter zijn bureau gedumpt. “Oranjes” slepen nu eenmaal graag met lijken, dat weten we al. Meestal bedoeld om een overlijden tragisch in scène te zetten. Dat hij bordelen frequenteerde was een publiek geheim. In 1920 was hij nog door de politie uit een Haags jongensbordeel gesleurd, ondanks het feit dat hij nog tegen de koddebeiers stamelde: “Ja, maar, ik ben Prins Hendrik, hoor!” In latere kringen heette het dat Varkens-Heintje “breed was georiënteerd op seksueel gebied”. Hij kostte de burger klauwenvol geld, omdat hij zich zogenaamd stierlijk verveelde. En daardoor alles aanrandde en verkrachtte wat hem voor de poten kwam. Jong en oud, rijpe en groen, man en vrouw.

Over varkensliefde hebben we, behoudens bovenstaande berichtgeving  niets kunnen vinden.

7 gedachtes over “Varkens-Heintje – wie is dat dan toch?

  1. Het buitensporige aan deze lieden is dat het nooit ophoudt. De diensten die ze zogenaamd voor de onderdanen verrichten kunnen door elk willekeurige werkloze jongere worden gedaan tegen een redelijke vergoeding, zeg maar een modaal salaris. Maar nee hoor, ze bezitten enorm veel aandelen multinationals die de staat draaiende houden en ze daarom onmisbaar maakt. De zwijnerij waarvan het meeste is opgetekend in annalen, pamfletten en boeken geeft toch een erg goed beeld van hun uitspattingen, en dat zijn er nogal wat. Maar met ‘God zij met ons’ maar niet met het Nederlandse volk, moeten we ze door die kleine elite maar gedogen. Het volk ontwaakt ondertussen maar is nog niet aan een revolutie toe. Dat gaat in dit land nu eenmaal op zijn elf-en-dertigs!

    Like

  2. Ja over die dronken Heinemann kun je boeken vol schrijven.
    Meestal werd hij door een groenteboer met een T-fordje die van de veiling terug kwam, uit de goot opgepikt en op de stoep van Noordeinde gedumpt. Dit weet ik van de zoon van de groenteboer zelf. Maar ook in Castricum waren de verhalen bekend, want hij kwam met de trein aan, rolde er dronken uit, waar jonkheer Gevers (ook niet vies van een borrel ) dan met een grote auto op hem stond te wachten. En dan moest de jacht nog beginnen en schoten ze op alles wat bewoog. Ze hadden altijd extra geweren, die dan weer snel werden geladen dan konden ze meteen weer verder.
    Ook jonker Frits heeft nooit wat uitgevoerd in zijn leven. Is nog redelijk oud geworden en nooit getrouwd en kinderloos, dat was dan ook zijn enige goede daad. De verkoop van zijn jachtgronden etc. is naar Natuurmonumenten gegaan.
    Anders dan zijn wapenbroeder Schweinenhein die failliet was, weshalve Willemien de Ranitz de erfenis weigerde, dwz dus de Nederlandse erfenis. De schulden waren voor de onderdanen. Ja ja, en dan hoor je nu dat er in Duitsland nog een landgoed te verhapstukken was, wat werd ingezet voor de financiering van Hitler’s heilstaat.

    Oh oh wat waren ze toch allemaal uitgerekend en wat was de Nederlandse burger dom, oliedom !!!!

    Like

    • Het was een totale minkukel. Prinsgemalen verveelden zich immers zo, dus moesten ze wat “om handen” hebben. Heintje ging dus mee naar de Winterspelen in Sankt Moritz in 1928. Want ja, hij had, net als die totale zak van vandaag, iets met sport, he.En dan pik je dit weer ergens op van het internet:

      Eén van de toeschouwers tijdens de race van Heiden op de 5.000 meter tegen de Fin Backman was prins Hendrik. Omdat deze wedstrijd uitgroeide tot de spannendste van het schaatstoernooi nodigde de prins de twee Nederlandse schaatsers uit voor een borrel. Hendrik en de schaatsers pakten nogal wat drankjes, waarna Koss en Heiden wat aangeschoten door de sneeuw naar hun badkuip waggelden.
      Plots hoorden ze gerochel vanuit een sneeuwhoop.
      Wat er toen gebeurde, heeft Marnix Koolhaas in 2005 beschreven in het boek De Blokjeslegger van Turijn:
      ‘Op de vraag Wer sind Sie? richt zich langzaam een lodderig gezicht omhoog dat het tweetal met een schrik herkent. Inderdaad, het is de prins der Nederlanden. Verkerend in een verregaande staat van dronkenschap en onderkoeling, en niet meer in staat om op eigen benen te staan. Terwijl Willem Kos de wacht houdt bij de prins, spoedt Siem Heiden zich naar het dorp op zoek naar een arrenslee. En zo redden de eerste twee Nederlandse Olympische schaatsers de echtgenoot van hun staatshoofd van een mogelijke bevriezingsdood.’
      Om te voorkomen dat dit pijnlijke incident bekend zou worden, werden de schaatsers nog even benaderd door medewerkers van de prins. Koolhaas: ‘Als de twee schaatsers een dag later met hun derde klas treinkaartjes op het station klaar staan om de lange teugreis naar het vaderland te aanvaarden, komt de adjudant van de prins hen nog eens persoonlijk bedanken. In de vorm van zwijggeld krijgt het duo zes sloffen sigaretten met gouden Hollandse leeuwtjes toegestopt.’

      In 2013 schijnt er ook eens een prins uit de sneeuw te zijn opgegraven. Na veel heen en weer gesleep is die uiteindelijk maar dood verklaard. Daar zijn geen bewijzen voor, maar je kunt moeilijk in dat grafje in Baarn gaan peuteren. Misschien vind je dan wel iemand anders…. “Oranjes” en slepen met lijken, het komt steeds terug. Een morbide afwijking van jewelste en de oliedomme Nederlander vindt het blijkbaar allemaal normaal.

      Varkens-Heintje hadden ze vanzelfsprekend beter kunnen laten doodrochelen. Aan de andere kant ook weer niet, want “nationale rouw” en zo, “tragische dood, altijd hebben ze pech die “uitverkorenen”.

      Wij lijden verdrietig mee.

      Like

      • Ja als we het nu toch over lijken hebben in een bepaalde familie: het schijnt dat Bea een dood tweelingbroertje had. Dat heeft een oppertuinman nog eens op zijn sterfbed aan een dominee verteld,want hij wou dit geheim niet mee het graf in nemen. Hij was een net en gewetensvol mens. Dat geeft toch weer vragen, was het jongetje niet goed,in elk geval doodgeboren waarschijnlijk.We zullen het niet weten.Maar de duitsers die op Soestdijk naar goud begonnen te graven vonden inderdaad een kinderlijkje.Van goud geen spoor, dat zat al in Engeland.

        Ook over de dood van “koning”Willem 2 zijn diverse verhalen. De gebruikelijke versie is die,dat hij met een longontsteking uit het buitenland kwam en daaraan bezweek.

        Maar er zijn heel andere verhalen en destijds bevestig door getuigen,werkzaam op het Loo,bedienden en zo. Willem 2 lag in bed maar kon niet slapen door het dronkemansfeest van zijn opvolger,de latere willem gorilla.Enfin Willem 2 kwam dreigend op de trap en maande tot stilte, waarop zoonlief een knuppel nam en zijn vader te lijf ging met noodlottig gevolg.

        De alerte hofbedienden arrangeerden meteen een geblindeerde koets met daarin de troonopvolger,brachten hem in razende vaart naar Zwitserland,waarna hij daar van de dood van zijn vader moest kennis nemen en toen bedachtzaam en rouwend weer naar huis.

        Ra ra, wat zou de juiste versie zijn? Laat kleinkinderen van de hovelingen nu eens gaan spreken?!!!!

        Like

  3. Pingback: Coevorden: eindelijk op de kaart | HERSTEL DE REPUBLIEK

Uw bijdrage

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.