RMS PRESIDENT SOUMOKIL STIERF VOOR ZIJN IDEAAL

Eigenlijk is het nog een wonder dat Zuid-Molukkers niet een nog diepgewortelder haat tegen de Nederlandse regering hebben.

Niet vergeten: de regering is samengesteld uit de koning en zijn ministers.

Het niet nakomen van gedane beloften laat zich het best verwoorden via de website van de RMS, de Onafhankelijkheidsverklaring luidde als volgt:

Onafhankelijkheidsverklaring Zuid Molukken

Ter voldoening aan de waarachtige wil, eis en aandrang van het Volk der Zuid-Molukken, proclameren wij hierbij de onafhankelijkheid de fakto en de jure van de Zuid-Molukken met de politieke vorm van een republiek, los van elke staatkundige betrekking met de staat Oost-Indonesie en de Republiek der Verenigde Staten van Indonesie, op grond van het feit dat de deelstaat Oost-Indonesie niet in staat is zich als deelstaat te handhaven in overeenstemming met de regelingen van de Denpasar-conferentie, welke nog wettig van kracht zijn, alsmede in overeenstemming met het Besluit van de Zuid-Molukken Raad van 11 maart 1947,terwijl voorts de Regering van de Verenigde Staten van Indonesie gehandeld heeft in strijd met de R.T.C.- overeenkomsten en haar eigen grondwet.
Ambon, 25 april 1950 De Regering der Zuid-Molukken, w.g. J.H. Manuhutu & A. Wairisal

Op dezelfde website vinden we tussen de regels door ook nog even een voor de Nederlandse “regering” dodelijke alinea:

Ook hoopte de RMS op voldoende steun van buiten, met name vanuit Nederland. Mr. Dr. Soumokil zei:

Naast de wettige gronden waarop de proclamatie was gebaseerd, was er bij iedere rechtgeaarde Ambonnees de stille overtuiging, dat de Nederlandse regering haar bondgenoot niet alleen zou laten” (Dossier Ambon, blz. 57-58).

Van de Nederlandse regering heeft de RMS evenwel die steun niet gekregen. Zelfs liet ze toe dat haar schepen werden gebruikt om de RI-bezettingstroepen naar de Zuid-Molukken te transporteren. RMS-gezanten vanuit Ceram werden op Nieuw-Guinea gearresteerd.

De Zuid-Molukse guerilla hield stand tot de arrestatie van Dr. Chris Soumokil in 1963. Direct na het aantreden van de via een bloedige staatsgreep aan de macht gekomen Suharto, werd de RMS president geëxecuteerd op 12 april 1966. Hij weigerde op zijn schreden terug te komen, daarmee zijn leven te sparen en stierf voor zijn ideaal. In het diepste geheim door Suharto vermoord op het eilandje Obi in de Molukken.

Sterven voor je ideaal….
….het hoogst denkbare offer. Vermoord door Suharto – waarschijnlijk op aandringen van zijn voornaamste adviseur, de jezuïet Joop Beek. Nederland heeft zich afzijdig gehouden en bewust meegewerkt aan het oprollen van de RMS in de Molukken. De hoofddaders zitten doorgaans in paleizen, lieden die van het recht op zelfbeschikking absoluut niets moeten hebben. Om goud en goed en daarmee de macht te handhaven gaat men over lijken.
Het eerste Molukse plan voor een gijzeling was zo gek nog niet – bij de bron van alle onrecht…

6 gedachtes over “RMS PRESIDENT SOUMOKIL STIERF VOOR ZIJN IDEAAL

  1. “Het eerste Molukse plan voor een gijzeling was zo gek nog niet – bij de bron van alle onrecht…”

    Inderdaad moet je altijd bij het uitroeien beginnen met het nest. Als je het laat doorwoekeren wordt het van kwaad tot erger zoals je momenteel wereldwijd ziet gebeuren. De arm van het K-huis reikt als een octopus over de wereld.

    • Gewoon even kijken wie voor dat koningshuis werken: politie, militairen, ambtenaren.
      Daarom zeg ik vaak tegen molukkers dat ze meegewerkt hebben aan hun eigen ondergang, zelfs die Soumokil was in dienst van hare majesteit, niet vergeten!
      En als je anderen onderdrukt krijg je dit gegarandeerd terug, dat zie je in het geval v/d molukkers (molukken worden nu bezet door indonesie) en ook in nederland gaan we dit dubbel en dwars terugkrijgen.
      Als je de welvaart altijd voor lief hebt genomen, terwijl dat altijd ten koste ging en gaat van andere mensen op de wereld en je interesseert dat niets? Lachen, want de natuur maakt geen grappen.
      Wie wind zaait zal storm oogsten.
      Alles begint met het erkennen van je eigen fouten voordat je over een ander z’n fouten kunt beginnen.
      Dus Molukkers; misschien een ideetje om te beginnen met vergiffenis te vragen aan al die indonesische archipelbewoners die mbv jullie door de nederlanders werden onderdrukt? Zouden daar de vernederlanders in ieder geval iets van kunnen leren. Die kunnen onderhand aan alle 2de en 3de wereld landen vergiffenis gaan vragen.
      Misschien wat kort door de bocht allemaal, maar wel waar het om draait.

  2. Bij de souvereiniteitsoverdracht op 27 december 1949 bestond het KNIL in Indonesië uit 65.000 man. Hiervan zijn 26.000 man (waaronder een paar honderd Molukkers) overgegaan naar de Indonesische strijdkrachten. Anderen kozen voor demobilisatie op Java. 4000 Molukkers die naar hun eilanden wilden terugkeren kregen aanvankelijk de toezegging dat ze naar de Zuid-Molukken konden worden teruggebracht, zoals bij Militair Besluit van het Koninkrijk der Nederlanden uit 1835 al was vastgelegd, maar op 12 februari 1951 kwam de Nederlandse regering om politieke redenen hierop terug en kregen de Molukse ex-KNIL-militairen een DIENSTBEVEL om TIJDELIJK (“hooguit 6 maanden”) naar Nederland te worden overgebracht. En 8 dagen later, op 20 februari 1951, vertrok het eerste transport van circa 900 Molukse gezinnen met het ms ‘Kota Inten’ van Java naar Rotterdam. Er zouden daarna nog vele transporten volgen. Tussen maart en juli 1951 kwamen circa 12.500 Molukse ex-KNIL-militairen met hun gezinnen in Nederland aan. En dat ‘tijdelijk’ is inmiddels dus ruim 64 jaar geworden……… Overigens is het bij een aantal transporten naar Nederland voorgekomen dat Molukse KNIL-militairen niet meer dan drie kinderen per gezin mochten meenemen. De andere kinderen moesten ze op Java achterlaten omdat de ouders toch maar ‘tijdelijk’naar Nederland gingen (toen ik nog op Java woonde ben ik in 1955 in Bandung nog bevriend geweest met een paar van die achtergelaten Molukse kinderen). Om de schijn op te houden dat de Molukkers toch maar ‘tijdelijk’ in Nederland waren heeft er, in tegenstelling tot andere minderheidsgroepen, nooit gezinshereniging plaatsgevonden. Er zijn inmiddels overleden ouders die dus hun achtergelaten kinderen nooit meer gezien hebben. Mede ook omdat veel ouders stateloos waren en niet naar het buitenland konden reizen. Voor geïnteresseerden zie ook mijn artikel (ook over de achtergelaten kinderen).

    https://gerard1945.wordpress.com/2015/09/30/hoe-de-molukkers-in-1951-door-de-nederlandse-regering-zijn-bedrogen/

  3. Pingback: Eindtijdsignalen en ander opvallend nieuws, verzameld door Arie Goedhart | Silvia's Boinnk!!!

  4. Pingback: Het mag een wonder genoemd worden dat de Zuid-Molukkers geen diep gewortelde haat koesteren tegen de Nederlandse regering | Silvia's Boinnk!!!

  5. Vroeger bleef er veel onbeantwoord hangen, met de media nu
    zal dit minder voorkomen?

Reacties zijn gesloten.